Σήμερα, 17 Σεπ του 2008 από 21:50 εως 22:00 ας σβήσουμε όλα τα φώτα, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές, ας δώσουμε την ευκαιρία στον πλανήτη μας να μπορέσει να «αναπνεύσει».Εάν η συμμετοχή είναι μαζική, η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να είναι τεράστια.Μόνο 10 λεπτά, για να δούμε τι θα μπορούσε να συμβεί!Ναι, θα είμαστε για λίγα λεπτά στο σκοτάδι μόνο με το φως ενός κεριού να μας φωτίζει μόνο με την αναπνοή μας και την ανάσα που δίνουμε στον πλανήτη μας.Θυμηθείτε ότι η δύναμη είναι στην ενότητα !
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΡΙΤΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008 ΩΡΑ 13.ΟΟ
Δύο χρόνια μετά την ηρωική απεργία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης που είχε ως αποτέλεσμα την καθιέρωση της μονοετούς προσχολικής αγωγής, σοβαρότατες αλλαγές συντελέστηκαν στο χώρο των νηπιαγωγών. Η Κυβέρνηση βαθαίνει την αντιεκπαιδευτική της πολιτική και χρησιμοποιεί τις αλλαγές αυτές ως μέσο για την προώθηση της αποκέντρωσης και ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης συνολικά. Συγκεκριμένα:
Με βάση την τροπολογία του ν. 3577/06, άρθρο 32, και με τη δικαιολογία της έλλειψης κτιρίων – νηπιαγωγείων δίνεται η δυνατότητα στους Δήμους και στους Ιδιώτες να λειτουργούν νηπιαγωγεία στους χώρους των παιδικών σταθμών.
Το σχολικό έτος 2006-07 με τα στοιχεία του ΚΕΕ 62.000 παιδιά (43.000 προνήπια + 19.000 νήπια) βρίσκονταν εκτός των δημόσιων νηπιαγωγείων. Την περσινή χρονιά για να καλυφθούν όλα αυτά τα παιδιά δημιουργήθηκαν σε όλη τη χώρα μόλις 92 παραρτήματα!!
Τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία και οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί το 2006 αύξησαν την πελατεία τους από 4.448 σε 35.000 παιδιά με βάση τα στοιχεία της ΟΙΕΛΕ. Οι γονείς προκειμένου να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους νηπιαγωγείο έβαλαν ξανά βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Λόγω των τραγικών ελλείψεων σε κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή (ακατάλληλα κτίρια, ενοικιαζόμενα δωμάτια-γραφεία-καταστήματα, υποχρηματοδότηση κλπ) τα τμήματα ειδικά στις με-γάλες πόλεις ήταν 25άρια ή και υπεράριθμα με ό,τι σημαίνει αυτό για τη λειτουργία τους.
Αυξήθηκε, για τρίτη κατά σειρά φορά τα τελευταία 10 χρόνια, το ωράριο λειτουργίας των νη-πιαγωγείων. Αυτό σημαίνει πως το παιδί του κλασικού νηπιαγωγείου θα έχει 20 λεπτά περισσότερο χρόνο από τα παιδιά της Α΄ και Β΄ Δημοτικού. Ενώ για τα παιδιά του ολοήμερου ο χρόνος παραμονής γίνεται 9 συνεχόμενες ώρες για να εμπεδώσουν από αυτή την τόσο τρυφερή ηλικία τι σημαίνει εργασιακό ωράριο στον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα που όλοι μας ζούμε.
Με το νέο αναλυτικό πρόγραμμα το νηπιαγωγείο χάνει το δικό του αυτόνομο ρόλο και ουσια-στικά μετατρέπεται σε μια «μικρή» Α΄Δημοτικού.
Κάθε συνάδελφος/ισσα κατανοεί ότι τα ζητήματα των νηπιαγωγείων είναι η κερκόπορτα για την αποδόμηση της ενιαίας, δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης σε όλο το φάσμα της. Για το λόγο αυτό η επίθεση δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από το εκπαιδευτικό κίνημα. Όπως παλιότερα (επί ΠΑ-ΣΟΚ, υπουργός Γ. Παπανδρέου) αποτρέψαμε το πέρασμα των σχολείων στους Δήμους έτσι και σή-μερα δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, ειδικότητες, γονείς ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα πρέπει να ανατρέψουμε την πολιτική που ιδιωτικοποιεί και υποβαθμίζει κομμάτι κομμάτι την εκπαίδευση.
ΩΣ ΕΔΩ!!
Οι νηπιαγωγοί και το εκπαιδευτικό κίνημα δε θα επιτρέψουμε αυτές τις εξελίξεις!! Για τα νηπιαγωγεία διεκδικούμε : Μείωση του ωραρίου εργασίας στα πλαίσια της Β’ βάθμιας και άμεσα εξίσωση του ωραρίου των νηπιαγωγών με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς της Α’ βάθμιας με βάση τα χρόνια υπηρεσίας. Όχι στην επέκταση του ωραρίου των νηπιαγωγείων. •Να καταργηθούν οι ν. 2218 – 2240 για τη αποκέντρωση. Κατάργηση τώρα της αντιδραστικής τροπολογίας για τα νηπιαγωγεία και ανάκληση της εγκυκλίου Φ32/190/81670/Γ1/20-07-07 που αυξάνει το ωράριο των νηπιαγωγών. Αντίσταση σε κάθε σχέδιο που προωθεί την ιδιωτικοποίηση – αποκέντρωση, την υπαγωγή των σχολείων στην τοπική αυτοδιοίκηση. •2χρονο υποχρεωτικό Δημόσιο Νηπιαγωγείο, Ενιαίο 12χρονο δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλους. •Άμεσοι και μαζικοί διορισμοί νηπιαγωγών, για να καλυφθούν οι ανάγκες της 2χρονης υπο-χρεωτικής προσχολικής αγωγής με βάση το χρόνο λήψης πτυχίου. Μείωση των μαθητών σε 1/15 για το νηπιαγωγείο και 1/20 για το δημοτικό Ούτε ένα προνήπιο, ούτε ένα νήπιο να μη μείνει εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου! Να μην α-φαιρεθεί από κανέναν το δικαίωμα πρόσβασης στη δημόσια εκπαίδευση. Να καλυφθούν όλες οι εκ-παιδευτικές ανάγκες όλων των παιδιών (4-6) για: εκπαίδευση, ασφάλεια, κατάλληλα και επαρκή κτί-ρια, εξοπλισμό, εκπαιδευτικό υλικό, εκπαιδευτικό προσωπικό, πρώιμη παρέμβαση για παιδιά με ει-δικές ή μαθησιακές δυσκολίες και για αλλόγλωσσα κα αλλόθρησκα παιδιά.. Άμεσα χρηματοδότηση των νέων τμημάτων ολοημέρων με το ποσό που δίνεται στα νεοϊδρυθέντα ολοήμερα νηπιαγωγεία. Να ιδρυθούν νέα νηπιαγωγεία και να γίνουν οι απαραίτητοι διορισμοί νηπιαγωγών και να υπάρξει αύξηση των οργανικών θέσεων. Να καταργηθεί ο Νόμος που αφορά στη «Δημιουργία φορέα διαχείρισης ολοκληρωμένων προγραμμάτων δια βίου μάθησης» (ν. 3577/06), ο οποίος εκχωρεί κομμάτια του δημόσιου νηπιαγω-γείου σε Δήμους και ιδιώτες.
«Προχωρώ, αναλαμβάνοντας όποιο κόστος χρειάζεται. Είμαι αποφασισμένος να συνεχίσω εντείνοντας (και όχι εγκαταλείποντας) τις μεταρρυθμίσεις. Αυτή είναι η απόφασή μου…Δεν πρόκειται να υποθηκεύσω την προοπτική της Χώρας στο βωμό μιας πρόσκαιρης κυβερνητικής δημοτικότητας. Η διεθνής κρίση θα ξεπεραστεί και η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη για όλους, εφόσον προχωρήσουμε με υπευθυνότητα, τόλμη και αποφασιστικότητα»
ομιλία του Κ. Καραμανλή στη ΔΕΘ
«Πνεύμα και ηθική, πνεύμα και ηθική» έλεγε και ξανάλεγε σε κάθε ευκαιρία ο αείμνηστος Βασίλης Αυλωνίτης ως πρόεδρος του ομώνυμου ηθικοπλαστικού σωματείου στο έργο "Η ωραία των Αθηνών". Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρωθυπουργός, που με την ομιλία του και τη συνέντευξη που παραχώρησε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, στάθηκε πάνω σε ένα βουνό από σκάνδαλα, μίζες και κέρδη για να κηρύξει την ανάγκη για εγκράτεια και λιτότητα και να βροντοφωνάξει ότι «η φοροδιαφυγή συνιστά βαθειά αντικοινωνική συμπεριφορά».
Μα ποιοι μιλούν σήμερα και ποιοι σιωπούν για το ηθικό και το ανήθικο ;
Ηθικό θεωρείται, ο υπουργός εμπορικής ναυτιλίας να ιδρύει «εταιρείες» προκειμένου να καταβάλλει μειωμένους φόρους και οι μεγάλες επιχειρήσεις να φοροδιαφεύγουν συστηματικά (στο όνομα της ανταγωνιστικότητας).
Ανήθικο όμως θεωρείται, ο απλός μισθωτός, να μην πληρώνει φόρο πρώτης κατοικίας, όπως ανήθικο θεωρείται να μην φορολογούνται οι νέοι εργαζόμενοι που με ένα δελτίο παροχής υπηρεσιών στο χέρι αγωνίζονται για 600 ευρώ το μήνα.
Ηθικό θεωρείται, η Μονή Βατοπεδίου να αποσπά σε ανοιχτή συνδιαλλαγή με το δημόσιο τεράστιες εκτάσεις στη λίμνη Βιστωνίδα, οι τράπεζες να αποκομίζουν ασύλληπτα κέρδη ξεζουμίζοντας κυριολεκτικά τον κόσμο, οι κερδοσκόποι να κάνουν πάρτυ με την ακρίβεια, οι εργαζόμενοι να παίρνουν μηδενικές αυξήσεις
Ανήθικο όμως θεωρείται, να μπορεί ο εργαζόμενος να ζει με αξιοπρέπεια από το μισθό του.
Ηθική θεωρείται η αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, η νομιμοποίηση δηλαδή των εμπορικών επιχειρήσεων – μαϊμού, που τροφοδοτούνται από τον αποκλεισμό δεκάδων χιλιάδων νέων από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και εμπορεύονται τις αγωνίες και τις ελπίδες τους.
Ανήθικη όμως, θεωρείται η πρόσβαση των αποφοίτων των Λυκείων ακόμα και στα επαρχιακά ΤΕΙ. Αν δεν πιάσει ένας απόφοιτος τη βάση του 10 δεν μπορεί να σπουδάσει ούτε σε ΤΕΙ Ιχθυοκαλλιέργειας, αν όμως «τ’ ακουμπάει» στους κολλεγιάρχες, τότε μπορεί να σπουδάσει από ιατρικά έως νομικά επαγγέλματα.
Ηθική θεωρείται η «απορρόφηση» αμύθητων ποσών από τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να στηθούν εκπαιδευτικά προγράμματα κάθε είδους, όπως η επιμόρφωση στους υπολογιστές, με αμφίβολα έως και μηδενικά αποτελέσματα.
Ανήθικη όμως, θεωρείται η αύξηση της χρηματοδότησης των σχολείων, όπως ζητούσε η μεγάλη απεργία του 2006.
Για ποιες μεταρρυθμίσεις μιλάει ο πρωθυπουργός ;
Για την επέκταση των νέων αντιασφαλιστικών μέτρων και στο δημόσιο (σε συνδυασμό με το νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο) με την αύξηση των ορίων ηλικίας και των εισφορών, τη μείωση των συντάξεων, την παράδοση όλων των αποθεματικών στα καρτέλ της αγοράς, και την πλήρη μετατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου.
Για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση σε: ΟΤΕ-Ολυμπιακή-ΔΕΗ, την επέλαση επιχειρηματικών προγραμμάτων στα σχολεία, την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία πλευρών της εκπαίδευσης με προώθηση της ανάληψης ευθυνών από χορηγούς και ιδιωτικούς φορείς. Για τη θεσμική εισβολή των επιχειρήσεων και εταιρειών στο σχολείο και την εφαρμογή στην εκπαίδευση των «Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα» που αλλοιώνουν το δημόσιο χαρακτήρα του και το παραδίδουν στην υπηρεσία της αγοράς και του κέρδους.
Μιλάει δηλαδή, για το επόμενο επεισόδιο στο συνολικό σχέδιο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που προωθείται από το μπλοκ εξουσίας είκοσι χρόνια τώρα στην κοινωνία. Αναδιαρθρώσεις που στοχεύουν στην πλήρη ανατροπή κάθε κοινωνικού και συλλογικού δικαιώματος στην εργασία και ταυτόχρονα την ανατροπή κάθε συλλογικού και κοινωνικού δικαιώματος στη γνώση και την ενιαία μόρφωση. Θέλουν ένα φτηνό, ευέλικτο και ελεγχόμενο σχολείο που θα λειτουργεί με τους όρους των επιχειρήσεων. Θα έχει προσωπικό που θα κοστίζει λίγο, θα είναι ανασφαλές, υποταγμένο και πειθαρχημένο στις κρατικές εντολές. Γι’ αυτό βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη συνεχιζόμενη λιτότητα στους μισθούς μας, τη γιγάντωση των ελαστικών μορφών εργασίας όπως η ωρομισθία, απειλούμαστε με την αξιολόγηση, επιχειρείται η άρση της μονιμότητας, όλη η διοικητική πυραμίδα στέλνει εντολές και διατάγματα ενώ ο αυταρχισμός βαθαίνει καθημερινά. Την ίδια στιγμή το σχολείο «επιχείρηση» θα «παράγει» μαθητές προσαρμοσμένους στο θρυμματισμένο κόσμο μιας φτηνής, ακατοχύρωτης, ασταθούς και ελεγχόμενης εργασίας. Γι’ αυτό το σχολείο λειτουργεί όλο και περισσότερες ώρες, απομακρύνεται από τις κοινωνικές ανάγκες για ολόπλευρη γνώση, δίνει θραύσματα πληροφοριών, χλευάζει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και προσαρμόζεται με τις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων. Έτσι χρηματοδοτείται όλο και λιγότερο ώστε να υποχρεωθεί να αναζητήσει χορηγίες από πρόθυμους ιδιώτες που θα διαλαλούν την πραμάτεια τους, γίνεται πιο συντηρητικό κι αυταρχικό, βασιλεύουν οι αξιολογήσεις και οι εξετάσεις, η εντατικοποίηση και η ανία. Όσο ανώτερη είναι η εκπαιδευτική βαθμίδα τόσο πιο έντονα αναγνωρίζονται όλα αυτά, βρίσκοντας την αποθέωσή τους και την ολοκλήρωση τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η επόμενη «καλύτερη» ημέρα: μια ακόμα αυταπάτη
Την τελευταία εικοσαετία, η λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος και η ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων στηρίχτηκε σε μια σειρά από ορόσημα – σταθμούς που υποτίθεται ότι υπηρετούσε. Το «όραμα» του 1992, η Ενωμένη Ευρώπη, η ΟΝΕ και το ευρώ, η Ολυμπιάδα του 2004, ήταν «οι μεγάλες ευκαιρίες για τη χώρα», «το τρένο που δεν έπρεπε να χάσουμε». Στο βωμό αυτών των «οραμάτων» θυσιάστηκαν ανάγκες, δικαιώματα, ακόμα και ανθρώπινες ζωές, ενώ από την άλλη πλευρά συσσωρεύτηκαν αμύθητα πλούτη, φτιάχτηκαν περιουσίες και γιγαντώθηκαν πανίσχυρα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, κανείς δεν μπορεί να κοροϊδεύει κανέναν. Τα παραμύθια τέλειωσαν, μαζί τους και τα ψεύτικα οράματα. Η σημερινή υπόσχεση πως κάπου μακριά, στο βάθος του τούνελ υπάρχει φως, πως «θα συναντηθούμε ξανά μια ηλιόλουστη μέρα», όταν όλες οι δυσκολίες θα έχουν περάσει, αρκεί να σηκώσουμε το βάρος της κρίσης αγόγγυστα, είναι πολύ απλά ένα ακόμα χοντροκομμένο ψέμα για αφελείς.
Την ίδια στιγμή, η τραγική οικονομική κατάσταση της κοινωνίας, μπαίνει στα σχολεία, επιδρά στην ένταση και το απόμακρο βλέμμα των παιδιών, στην αγωνία και τη σκληράδα των γονιών, στο άγχος, τη βουή και την πίεση των εκπαιδευτικών, για το δεκαπενθήμερο που «δεν βγαίνει» και τα δάνεια που συσσωρεύονται, στην παγωμένη και τυφλή οργή μιας κοινωνίας, στην οδύνη της απώλειας μιας συλλογικής ουτοπίας. Τα σχολεία μας δεν είναι σε γυάλα…
Το δημόσιο σχολείο πίσω από τη βιτρίνα της «εύρυθμης λειτουργίας»
Φέτος για πρώτη φορά λειτουργεί το υποχρεωτικό νηπιαγωγείο και ξεκινά χωρίς τα συνήθη προβλήματα το ολοήμερο σχολείο
Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς
Το Υπουργείο Παιδείας μας λέει πως φέτος από τα σχολεία δεν λείπουν τα βιβλία και οι δάσκαλοι !
Κι εμείς λέμε ότι από τα σχολεία μας :
Λείπουν 60.000 προνήπια που βρέθηκαν εκτός προσχολικής αγωγής
Λείπουν 175.000 μαθητές με ειδικές ανάγκες που γίνονται βορά σε ιδιωτικές εταιρίες
Λείπουν τα βιβλία εκείνα που θα έδιναν πραγματική γνώση και όχι δεξιότητες
Λείπουν τα χρήματα για πετρέλαιο, για χαρτί, για εκπαιδευτικό υλικό, για υποδομές
Λείπουν οι ενισχυτικοί εκπαιδευτικοί θεσμοί (ενισχυτική διδασκαλία, τμήματα υποδοχής, τμήματα τσιγγανο- παίδων, φροντιστηριακά τμήματα)
Λείπει ο σοβαρός σχεδιασμός για τη σχολική στέγη, λείπουν χιλιάδες νέα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία που απαιτούνται για να καλυφθούν οι ανάγκες για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και μείωση των μαθητών ανά τμήμα
Περισσεύουν όμως, οι συμπτύξεις τμημάτων και τα υπεράριθμα τμήματα
Περισσεύουν η εκμετάλλευση κι ο χλευασμός χιλιάδων ωρομισθίων που μοιράζονται τα ψίχουλα μιας θέσης ενώ τα πληρώνονται κάθε εξάμηνο
Περισσεύουν η εμμονή στην αξιολόγηση για την κατάταξη και κατηγοριοποίηση μαθητών κι εκπαιδευτικών
Περισσεύει η προσπάθεια υποταγής του δασκάλου στο ρόλο του διαφημιστή, του μάνατζερ, του διεκπεραιωτή, του ανθρώπου που θυσιάζει τη ριζοσπαστική παιδαγωγική για χάρη της κρατικής εντολής
Περισσεύουν ο αυταρχισμός και οι διοικητικές αυθαιρεσίες, όπως στη Δ’ Δ/νση Αθήνας, όπου η διοίκηση έφτασε στο σημείο να καταρτίσει ονομαστική κατάσταση με υποχρεωτικές υπερωρίες
Περισσεύουν η θρησκοληψία, οι παλινωδίες στην εγκύκλιο για την απαλλαγή από τα θρησκευτικά που χωρίζουν τα παιδιά σε ομόδοξα, ετερόδοξα και αλλοδαπά, οι τακτικοί εκκλησιασμοί, οι παρελάσεις, η μηναία έπαρση σημαιών και η καθημερινή έπαρση και αλαζονεία προϊσταμένων και διευθυντών εκπαίδευσης
Περισσεύουν οι παράγοντες της εξουσίας όπως ο πρόεδρος του ΕΣΥΠ, Θ. Βερέμης, που πρότεινε να μετατραπεί το δημοτικό σε…πενταθέσιο, μίλησε για «αρματολούς της εκπαίδευσης» και κάλεσε στο νέο «διάλογο» για την παιδεία όλους όσους «δεν θα ομιλούν με κατάρες και την πανάκεια της χρηματοδότησης» !
Περισσεύουν οι κοτζαμπάσηδες του εκάστοτε Υπουργού Παιδείας και της πολιτικής εξουσίας, που μιλούν με κατάρες για την «ανικανότητα» των εκπαιδευτικών και σερβίρουν την πανάκεια του επιθεωρητισμού ως «λύση» στα εκπαιδευτικά προβλήματα.
Κι εμείς ; Που βρίσκεται σήμερα η ελπίδα για μια πραγματική στροφή στο σχολείο και τη ζωή μας ; Μήπως βρίσκεται στο ΠΑΣΟΚ, που εστιάζει την αντιπολίτευσή του στα ψηφοδέλτια που έβαλε στην τσέπη του ένας κατεργάρης βουλευτής, για να τραβήξει την προσοχή μας από την επιδρομή στις τσέπες των εργαζόμενων του Αλογοσκούφη και πριν απ’ αυτόν του Χριστοδουλάκη; Στο ΠΑΣΟΚ που έβαλε τα θεμέλια για την αντιλαϊκή πολιτική και επέβαλε τις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις του Αρσένη με τα ΜΑΤ, την τρομοκρατία και τα συνδικαλιστικά ξεπουλήματα;
Μήπως βρίσκεται στην επίσημη αριστερά, που ζει και αναπνέει μόνο με το άγχος για την επόμενη δημοσκόπηση και ταυτόχρονα αποτιμά τους αγώνες μόνο με βάση το εκλογικό τους αντίτιμο;
Μήπως βρίσκεται στη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που κινούνται στην τροχιά της συναίνεσης, της ηττοπάθειας και της υποταγής;
Να κάνουμε την οργή μας δύναμη ανατροπής
Οι εκπαιδευτικοί και γενικότερα οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από κανέναν. Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες, στη συλλογική δράση, στην αλληλεγγύη.
Μπορούμε να παραμείνουμε με τον ακίνητο θυμό που εκδικείται στην κάλπη, οργίζεται παρακολουθώντας ειδήσεις αλλά δεν αρκεί για να καλυτερέψει τη ζωή μας. Μπορούμε όμως, να κάνουμε το θυμό, ορμητικό ποτάμι που θα παρασύρει τη λάσπη της απογοήτευσης, θα ποτίσει τα σταφύλια της οργής, θα συναντηθεί στις λεωφόρους των πραγματικών αγώνων με όλες τις ζωντανές δυνάμεις των εργαζομένων ώστε να έχουμε σοβαρές κατακτήσεις που θα βελτιώσουν τη ζωή μας σήμερα, θα ανοίξουν δρόμους για νέες, θα αποτρέψουν την κυβερνητική επίθεση.
Η μεγάλη απεργία του 2006 είναι η δύναμή μας. Γιατί η απεργία αυτή δεν ήταν απλώς μια επανάληψη των κλασικών κινητοποιήσεων αλλά έγραψε ιστορία με την αποφασιστικότητά της, το δυναμισμό της, την κοινωνική της απεύθυνση, τη συμμετοχή των χιλιάδων σε πρωτοφανέρωτα συλλαλητήρια, την αντοχή της. Γιατί η απεργία αυτή είναι σχολείο που μέσα απ’ τα λάθη και τις παραλείψεις μας δίδαξε όλους
ανοίγοντάς μας δρόμους για νέους πιο οργανωμένους, πιο συντονισμένους και πιο δυναμικούς αγώνες, ικανούς να κερδίσουν αυτά που διεκδικούν.
Εμείς συνάδελφοι, διαλέγουμε αυτό το δρόμο γιατί πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν ανίκητοι αντίπαλοι. Είναι σαφές ότι στην εποχή του πιο άγριου νεοφιλελεύθερου ανάλγητου καπιταλισμού, ο αντίπαλος είναι σκληρός. Δεν υποχωρεί εύκολα, χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, από τα ΜΜΕ, τον υποταγμένο συνδικαλισμό, τη βία, τα δάνεια και τα χρέη μας, όλα γίνονται όπλο στα χέρια της εξουσίας για να μας κρατήσει απογοητευμένους, υποταγμένους και πειθαρχημένους.
Απέναντι στο οπλοστάσιό τους να ορθώσουμε τα δικά μας πολεμοφόδια γιατί εκεί βρίσκεται πραγματικά η ελπίδα!
Στους ηλιόλουστους δρόμους των μεγάλων απεργιών και όχι στον προεκλογικό μαραθώνιο των δημοσκοπήσεων Στις διεκδικήσεις που μας ενώνουν με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και συντονίζονται με τα πιο μαχητικά τμήματά τους Στα αιτήματα που συγκρούονται με στρατηγικές επιλογές και κάνουν τους αγώνες μας επικίνδυνους για τις εξουσίες Στην αυτοοργάνωση και όχι στη διαμεσολάβηση Στις γενικές συνελεύσεις και όχι στις «φωτισμένες ηγεσίες» Στους συλλόγους διδασκόντων που λειτουργούν δημοκρατικά και όχι στις ιεραρχίες και τη διοικητική αυθαιρεσία Στις σχολικές τάξεις όπου αναδύεται το ρεύμα της ριζοσπαστικής παιδαγωγικής και ανθίζουν τα πολύχρωμα παιδικά όνειρα και όχι στη γραφειοκρατική μιζέρια της νεοφιλελεύθερης παιδαγωγικής, με τους φακέλους αξιολόγησης, τα νέα βιβλία της αμάθειας, τον ανταγωνισμό και την απόρριψη.
Να ξαναβγούμε στους δρόμους, να νικήσουμε
Όλο το επόμενο διάστημα, εργαζόμαστε και προετοιμάζουμε τους όρους για να συγκροτηθεί το Μέτωπο Παιδείας – Εργασίας που θα στηρίζεται στη βάση των εργαζομένων (Γ.Σ., συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων και απεργιακών Επιτροπών), θα είναι ανεξάρτητο από την ΑΔΕΔΥ και θα επιδιώκει τη σύγκρουση και ανατροπή της αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συλλογικότητες να συμβάλλουμε αποφασιστικά ώστε τα ζητήματα της λιτότητας, της ακρίβειας, της εργασίας και της εκπαίδευσης να βρεθούν στην προμετωπίδα της δράσηςΜε κοινές εκδηλώσεις και δράσεις (πανό, καλέσματα, προκηρύξεις) με τις ΕΛΜΕ, σωματεία εργαζομένων, φοιτητικούς συλλόγους.
Με ενημερώσεις των γονιών σε κάθε σχολείο για την κατάσταση των σχολείων μας, τις υποδομές, τα προγράμματα, τα βιβλία, τα κονδύλια, Με συλλογική ανυπακοή στα φαινόμενα αυταρχισμού, πειθάρχησης, επιβολής του 7-8 στους νηπιαγωγούς. Με μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο για τα νηπιαγωγεία την Τρίτη 23/9 1.00μ.μ. στο ΥΠΕΠΘ Με το μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο τον Οκτώβρη στην Αθήνα και 24ωρη απεργία, ως καρπό της προώθησης της δράσης μας για όλα τα ζητήματα, ως πρώτη μαζική απάντηση του κινήματος στα οξυμμένα προβλήματα και με στόχο τη συσπείρωση δυνάμεων για την προώθηση ενός συνολικού απεργιακού σχεδίου, που δεν θα έχει τη λογική των αποσπασματικών 24ωρων «βημάτων». Με έκτακτες Γ.Σ. μέσα στο πρώτο 20ήμερο του Σεπτέμβρη με στόχο την οργάνωση την δράσης, τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα, δικτύου ενημέρωσης σε κάθε σύλλογο και σχολείο και την προώθηση όλων των δράσεων που απαιτούνται, με στόχο να γίνει αυτό υπόθεση των εκπαιδευτικών της βάσης. Σ΄ αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε και προετοιμάζουμε τη συνολικοποίηση της αντιπαράθεσης με την πρόταση για την εκδήλωση απεργιακού αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές, που θα συνοδεύονται από πανελλαδικά συλλαλητήρια, καταλήψεις κτιρίων, δυναμικές δράσεις, με τον καλύτερο δυνατό συντονισμό με άλλους αγωνιζόμενους κλάδους (ιδιαίτερα ΟΛΜΕ, ΟΤΑ, ΥΓΕΙΑ) για τα αιτήματά μας.Γι αυτό προτείνουμε Γ.Σ. παντού, και στους άλλους εργασιακούς και εκπαιδευτικούς χώρους, στο τέλος Οκτώβρη, την περίοδο που κρίνεται το οικονομικό ζήτημα – εισοδηματική πολιτική, προϋπολογισμός- που θα έχουν προηγηθεί δύο μήνες δράσης και προετοιμασίας, που θα έχουν φανεί οι κυβερνητικές προθέσεις και μέτρα. Οι Γ.Σ. θα συζητήσουν και θα εκτιμήσουν τα βήματα στον κλάδο και στο συντονισμό με τους άλλους κλάδους, την κυβερνητική επίθεση και θα αποφασίσουν για την συγκεκριμενοποίηση της εκδήλωσής του απεργιακού αγώνα (χρόνο εκδήλωσης του, κλπ).
Οι δάσκαλοι, σε κρίσιμες στιγμές της εκπαιδευτικής ιστορίας, (αγώνας για την υποχρεωτική βασική εκπαίδευση, δημοτικισμός, εθνική αντίσταση, μάχη ενάντια στον επιθεωρητισμό) είχαν ένα αποφασιστικό κοινωνικό προοδευτικό ρόλο.
Σήμερα τα ερωτήματα μπαίνουν αδυσώπητα: Θα είναι η μόρφωση δημόσιο αγαθό ή θα μετατραπεί σε εμπόρευμα; Οι μαθητές θα διδάσκονται γνώσεις ή δεξιότητες; Θα υπάρχει σταθερή και μόνιμη εργασία ή θα κυριαρχήσει το μοντέλο του ωρομίσθιου; Θα ανεχτούμε μια ζωή και ένα σχολείο φθηνό για μας και τα παιδιά μας ;
Μένει σε μας να διαλέξουμε:
Θα μετατραπούμε σε παθητικούς θεατές δημοσκοπήσεωνή θα βρεθούμε ξανά πρωταγωνιστές στους δρόμους του αγώνα για να αλλάξουμε τη ζωή μας;
Απόφαση του Δ.Σ. ΤΗΣ Δ.Ο.Ε. Για τον αγωνιστικό σχεδιασμό δράσης του κλάδου στο δίμηνο Σεπτέμβρη - Οκτώβρη 2008
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι Χρόνια τώρα προωθείται και εφαρμόζεται σταθερά, μεθοδικά και επίμονα ένα συνολικό σχέδιο αναδιαρθρώσεων στην κοινωνία . Οι αναδιαρθρώσεις αυτές στοχεύουν στην πλήρη ανατροπή κάθε κοινωνικού και συλλογικού δικαιώματος στην εργασία και ταυτόχρονα στην ανατροπή κάθε συλλογικού και κοινωνικού δικαιώματος στη γνώση και την ενιαία μόρφωση. Θέλουν ένα φτηνό, ευέλικτο και ελεγχόμενο σχολείο που θα κατατάσσει και θα προσαρμόζει τους μαθητές του στο θρυμματισμένο κόσμο μιας φτηνής, ακατοχύρωτης, ασταθούς και ελεγχόμενης εργασίας. Η κατανόηση των δομικών και συνολικών χαρακτηριστικών της αναδιάρθρωσης αυτής μας υποχρεώνει να δυναμώσουμε τους συλλογικούς αγώνες στο επίπεδο ενός μετώπου Παιδείας -Εργασίας, που είναι απαραίτητος όρος για μια συνολική ανατροπή της συντηρητικής πολιτικής. Μας υποχρεώνει να δυναμώσουμε τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των αιτημάτων μας και τον κοινωνικό προσανατολισμό των αγώνων μας. Αυτή η σύνδεση με την κοινωνία έχει δώσει στο εκπαιδευτικό κίνημα και στους αγώνες του τη δυνατότητα να έχει αποτρέψει μέχρι σήμερα βασικά στοιχεία των αναδιαρθρώσεων που προωθούνται.
Η κατάσταση σήμερα Για μια ακόμη φορά, η νέα σχολική χρονιά μας βρίσκει με την αντιδραστική πολιτική να οξύνεται και βαθαίνει σ' όλα τα επίπεδα : Η παρατεταμένη λιτότητα που παγιώνεται και με τον προϋπολογισμό του 2008, πολιτική που προσαρμόζεται στις αντιλαϊκές επιλογές της Ε.Ε., της ΟΝΕ και του Συμφώνου Σταθερότητας, σε συνδυασμό με τη γενικευμένη ακρίβεια, τη σύνδεση μισθού -παραγωγικότητας, τη φορομπηχτική πολιτική και τα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα της κυβέρνησης, καθώς και τις αυξήσεις κοροϊδία, σε συνδυασμό με τα παιχνίδια του μεγάλου κεφαλαίου με το πετρέλαιο, συνιστούν άλλη μια σκληρή επίθεση στο εισόδημα των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων. Προωθείται η κατεδάφιση της δημόσιας εκπαίδευσης με τη σκόπιμη, σταθερή και βίαιη πολιτική της υποχρηματοδότησης και της νέας μείωσης των δαπανών στο 3,12% του ΑΕΠ που έχει ως άμεση συνέπεια: τη μείωση των διορισμών την επόμενη διετία, από 25-50%, το χτύπημα όλων των προγραμμάτων αντισταθμιστικής αγωγής (τάξεις υποδοχής, τμήματα ένταξης, ενισχυτικής διδασκαλίας), τις εκτεταμένες συμπτύξεις τμημάτων και τις προτάσεις για υποβιβασμούς σχολείων, τις αυθαίρετες μετακινήσεις εκπαιδευτικών, τις υποχρεωτικές υπερωρίες, την καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και την παγίωση της ωρομισθίας. Το πόρισμα του ΕΣΥΠ επιχειρεί τη γενικευμένη εφαρμογή της αξιολόγησης-κατηγοριοποίησης σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών με φακέλους εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης. Τα νηπιαγωγεία παραδίδονται στους δήμους και τους ιδιώτες, 60.000 χιλιάδες παιδιά αποκλείονται από το δημόσιο νηπιαγωγείο και καταστρατηγούνται τα εργασιακά δικαιώματα των νηπιαγωγών με την αντιπαιδαγωγική αύξηση του ωραρίου για τα νήπια και την αυθαίρετη και παράνομη αύξηση του ωραρίου των νηπιαγωγών, καταστρατηγώντας τις εργασιακές σχέσεις. Την επέκταση των νέων αντιασφαλιστικών μέτρων και στο δημόσιο που συνδέονται με το νέο μισθολόγιο με την άμεση ή έμμεση αύξηση των ορίων ηλικίας και των εισφορών, την παράδοση όλων των αποθεματικών στα καρτέλ της αγοράς, την πλήρη μετατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου, ενώ από 1-1-2008 πλήττονται σφοδρά τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, αφού πέρα από τα όρια ηλικίας αλλάζουν και τα ποσοστά. Από το 70% του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας στο 60% του μέσου όρου της τελευταίας δεκαετίας. Τη διεύρυνση των ελαστικών μορφών εργασίας με: γιγάντωση του αριθμού των ωρομισθίων, νέα ρύθμιση για αναπληρωτές που κατηγοριοποιεί ακόμα περισσότερο το χώρο της μη μόνιμης εργασίας και κάνει πιο δύσκολο το διορισμό, απόπειρα εισαγωγής νέων μορφών ελαστικής εργασίας (stage) για βοηθητικό προσωπικό στα σχολεία. Την παραπέρα ιδιωτικοποίηση με: ΟΤΕ-Ολυμπιακή-ΔΕΗ- ΣΔΙΤ κ.λπ. και επέλαση επιχειρηματικών προγραμμάτων στα σχολεία, ιδιωτικοοικονομικές λειτουργίες πλευρών της εκπαίδευσης με προώθηση της ανάληψης ευθυνών από χορηγούς και ιδιωτικούς φορείς. Η θεσμική εισβολή των επιχειρήσεων και εταιρειών στο σχολείο και η εφαρμογή στην εκπαίδευση των «Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα» αλλοιώνουν το δημόσιο χαρακτήρα του και το παραδίδουν στην υπηρεσία της αγοράς και του κέρδους. Την προώθηση της επιχειρηματικής παιδείας με: ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εφαρμογή του νόμου πλαισίου, αλλαγές στην εκπαιδευτική δομή, αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες ( όπως αναφέρεται στο πόρισμα του ΕΣΥΠ) και για όλους τους εμπλεκόμενους, μαθητές- εκπαιδευτικούς- ιδρύματα, ( το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει έτοιμα τα κριτήρια αξιολόγησης). Τη συντηρητική επίθεση στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης με: αναλυτικά προγράμματα-νέα βιβλία-πλαίσιο που εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς, με πακέτα επιμόρφωσης-καινοτομίες μέσω της διαχείρισης επιχειρηματικών ομίλων Την ένταση του αυταρχικού και συντηρητικού πλαισίου με: έξαρση της διοικητικής αυθαιρεσίας, «δικτατορία» των εγκυκλίων, ποινικοποίηση των αγώνων, απαγορεύσεις (π.χ. 132ο Δ.Σ. Αθηνών). Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις στη Δημόσια Εκπαίδευση, μπροστά στο φάσμα της νέας λιτότητας και της αντιασφαλιστικής καταιγίδας, οι εκπαιδευτικοί δε μένουν απαθείς. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν και πρέπει να βγουν ξανά μπροστά, στο δρόμο του πανεκπαιδευτικού μετώπου, στο δρόμο του κοινού αγώνα με διάρκεια και προοπτική, στο δρόμο του διακλαδικού και πανεργατικού συντονισμού για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Απέναντι σε μια ενιαία πολιτική που πλήττει και σαρώνει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα οι προτάσεις για τον προγραμματισμό δράσης πρέπει να στοχεύουν στην ανάπτυξη αγώνων με συντονισμό των χώρων απ' όλο το εργατικό κίνημα.
Α. Διεκδικητικό πλαίσιο:
Υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης Ενιαίο 12χρονο δημόσιο δωρεάν σχολείο - δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μαζικούς διορισμούς. Αύξηση της οργανικότητας των σχολείων με βάση τους 20 μαθητές ανά τμήμα και 15 στο νηπιαγωγείο. Ενιαία Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες χωρίς αποκλεισμούς. Χρηματοδότηση της εκπαίδευσης στο 15% του ΓΚΠ ή το 5% του ΑΕΠ. Άμεσος διπλασιασμός των χρηματοδοτήσεων των σχολείων για τις λειτουργικές τους ανάγκες και για τη διαμόρφωση των συνολικών υποδομών Όχι στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Κατάργηση των ΣΔΙΤ. Όχι στην εισβολή των επιχειρήσεων, των χορηγών και των εταιρειών στο σχολείο. Κατάργηση του άρθρου 32 στο Νόμο 3577/2007. Κανένα Νηπιαγωγείο στους Δήμους και στους Ιδιώτες Μαζικοί διορισμοί νηπιαγωγών, για να καλυφθούν οι ανάγκες για τη 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Κανένα νήπιο 4-6 ετών εκτός του δημόσιου νηπιαγωγείου. Όχι στην ιδιωτικοποίηση. Όχι στην αποκέντρωση και συγκεκριμένα στην υπαγωγή νηπιαγωγείων, σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών λειτουργιών στους Δήμους που προωθούνται και με τα νέα σχέδια του Υπουργείου Εσωτερικών και της Κυβέρνησης. Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Κατάργηση του νόμου πλαίσιου για τα ΑΕΙ. Όχι στην αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών.
Οικονομική αξιοπρέπεια-αυξήσεις στους μισθούς: Μισθός 1400€ καθαρά για τον πρωτοδιόριστο, με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό. Όχι στη σύνδεση μισθού-απόδοσης. Γνήσιες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Αφορολόγητο ίσο με το μισθό του πρωτοδιόριστου. Όχι στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων όλων των κυβερνήσεων από το 1990 μέχρι σήμερα. (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά). Ακύρωση όλων των αντιασφαλιστικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση. Ενιαία δημόσια καθολική κοινωνική ασφάλιση. Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας (30/30) στο 80% του καταληκτικού μισθού. Κατάργηση της διάταξης για εξαγορά της στρατιωτικής θητείας. Δικαίωμα παραίτησης κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, χωρίς διαχωρισμούς σε νέους - παλιούς ασφαλισμένους. ‘Όχι στη διάθεση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο. Επιστροφή όλων των κλεμμένων αποθεματικών στα ασφαλιστικά ταμεία. Εγγύηση του κράτους για τα αποθεματικά των ταμείων. Εργατικός έλεγχος και άσκηση βέτο των εργαζομένων στη λειτουργία των ταμείων. Όχι στην εισφοροαπαλλαγή-εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών.
Διασφάλιση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων Να καταργηθεί η ωρομισθία. Να συσταθούν νέες οργανικές θέσεις για κάθε αναγκαίο εκπαιδευτικό έργο στα σχολεία και να καλυφθούν με μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Άμεση απόσυρση της εγκυκλίου της 20ης Ιουλίου 2007, που αυξάνει το ωράριο και καταστρατηγεί τα εργασιακά δικαιώματα των Νηπιαγωγών. Θεσμοθέτηση διδακτικού ωραρίου Νηπιαγωγών στα πλαίσια ενιαίου ωραρίου των εκπαιδευτικών της Γενικής εκπαίδευσης. Να μειωθεί το διδακτικό ωράριο όλων των εκπαιδευτικών Π.Ε. στα επίπεδα της Β/θμιας. Όχι στη συνταγματική αναθεώρηση που καταργεί τη μονιμότητα, ακυρώνει τη δυνατότητα δικαστικών-μισθολογικών διεκδικήσεων και προωθεί τα ιδιωτικά Α.Ε.Ι Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο. Ενίσχυση του αποφασιστικού ρόλου του συλλόγου διδασκόντων. Κατάργηση του Καθηκοντολογίου. Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση και την αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση των σχολείων. Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία που να προωθούν την ολόπλευρη γνώση, την κριτική σκέψη και να υπηρετούν τις μορφωτικές ανάγκες όλων των μαθητών ενάντια στην εντατικοποίηση και την αύξηση της ύλης, στον κατακερματισμό της γνώσης, την αποθέωση της πληροφορίας, την ένταση της απόρριψης και της ταξικότητας και το αντιδραστικό ιδεολογικό περιεχόμενο. Ενάντια στους εξατομικευμένους φακέλους που κατατάσσουν, κατηγοριοποιούν και απορρίπτουν τους μαθητές μας, ενάντια στην επαναφορά των εξετάσεων σε Ε' και Στ' Δημοτικού. Διδακτική στήριξη στους αλλόγλωσσους μαθητές μας. Όχι στην εικονική-αποσπασματική «επιμόρφωση». Ουσιαστική επιμόρφωση με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα και χωρίς εξετάσεις, με βάση τις κοινωνικές, μορφωτικές και πολιτισμικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου. Κατάργηση της υπουργικής απόφασης για την υποχρεωτικότητα της ευέλικτης ζώνης. Στήριξη των Συλλόγων Διδασκόντων ενάντια στην εφαρμογή της.. Όχι στο διοικητικό αυταρχισμό, το νεοεπιθεωρητισμό και το σκοταδισμό.
Β. Αγωνιστικό Πλαίσιο Με βάση αυτό το διεκδικητικό πλαίσιο, ξεδιπλώνουμε ένα αγωνιστικό σχέδιο στην περίοδο Σεπτέμβρη - Οκτώβρη, για την προβολή και διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Σε συντονισμό με το εκπαιδευτικό κίνημα, αλλά και τους εργαζόμενους, επιδιώκουμε την ανάπτυξη ενός κινήματος και μιας πλατιάς καμπάνιας ενάντια στη φτώχεια, τη λιτότητα, και την ακρίβεια που θα συνδυάζεται με την αντίσταση στις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις, και το νέο εργασιακό μεσαίωνα. Θα υπερασπίζει τη διεύρυνση της ενιαίας δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, θα προβάλλει και θα συγκροτεί ένα μορφωτικού ρεύματος αντίπαλο στην ιδεολογική επίθεση του σχολείου - επιχείρηση, αλλά και το σκοταδισμό. Το αγωνιστικό σχέδιο περιλαμβάνει: 1. Κάλεσμα προς τους συλλόγους εκπαιδευτικών Π.Ε και τους συλλόγους γονέων για μαζική δράση κατά των φαινομένων εγκατάλειψης του δημόσιου σχολείου ως συνέπεια της υποχρηματοδότησης: Καμπάνια για το οξυμμένο πρόβλημα της σχολικής στέγης. Καταγγελίες στις ΔΕΠ για τη μείωση των λειτουργικών κονδυλίων. Συνεντεύξεις τύπου, παραστάσεις, καταγγελίες στις Διευθύνσεις και τις Περιφέρειες, κινητοποιήσεις, σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. 2. Ανυποχώρητο αγώνα μαζί με τους γονείς για τα ζητήματα του δημόσιου νηπιαγωγείου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την εκχώρησή του στους Δήμους, τον αποκλεισμό των παιδιών, για τη διεκδίκηση άμεσων λύσεων στα ζητήματα της σχολικής στέγης και τη ριζική εναντίωση της αύξησης του ωραρίου των νηπιαγωγών. Οργανώνουμε την πάλη για τα νηπιαγωγεία με: Συνεχείς στάσεις εργασίας, ανυποχώρητη διεκδίκηση ενάντια στο νέο ωράριο, με συλλογική κάλυψη από τις αποφάσεις της ΔΟΕ και των πρωτοβάθμιων συλλόγων, και απεργιακή δράση. Αποφασιστική υπεράσπιση του δικαιώματος όλων των παιδιών 4-6 χρόνων στη δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή. Σε αυτήν την κατεύθυνση προχωράμε σε έκδοση επιστολής προς τους γονείς των νηπίων επιδιώκοντας τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα για την κοινή πάλη για τα ζητήματα της προσχολικής αγωγής, την εξασφάλιση των απαραίτητων χώρων και του απαραίτητου εκπαιδευτικού προσωπικού. Διοργανώνουμε πανεκπαιδευτική δράση στις 23/9, καλώντας όλους τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους εργαζομένους για τα ζητήματα της Δίχρονης Υποχρεωτικής, δωρεάν Προσχολικής Αγωγής, για την ένταξη όλων των νηπίων και προνηπίων σε δημόσια νηπιαγωγεία, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την υπαγωγή του Νηπιαγωγείου στους Δήμους και τους ιδιώτες, για την κατοχύρωση του νηπιαγωγείου χωρίς τη μετάλλαξή του σε baby parking, και τη μετατροπή του σε Α' Δημοτικού, για τη μαζική διεκδίκηση της μείωσης ωραρίου σε όλους τους εργαζόμενους γονείς με παιδιά έως 10 ετών, για την κατοχύρωση του εργασιακού ωραρίου των νηπιαγωγών με άμεση εξίσωση με την υπόλοιπη εκπαίδευση, για το μαζικό διορισμό 2500 επιπλέον μόνιμων διορισμών τώρα και την άμεση ίδρυση 1000 νέων Δημόσιων Νηπιαγωγείων. 3. Ανάδειξη, προβολή και αποφασιστική υπεράσπιση της χάρτας εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών (κενά -ωράρια - υπερωρίες - συμπτύξεις - αυθαίρετες μετακινήσεις ), μέσα από την επαναβεβαίωση, επικαιροποίηση και εμπλουτισμό των συλλογικών αποφάσεων αντίστασης και κάλυψης όλων των συναδέλφων, με στόχο την αποφασιστική μάχη ενάντια στην καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων και το διοικητικό αυταρχισμό. Καμιά υποχρεωτική υπερωρία, καμιά διοικητική αυθαιρεσία. Καταγγελία όλων των στελεχών της εκπαίδευσης που κινούνται ενάντια στα κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, ελαστικοποιώντας τις εργασιακές μας κατακτήσεις. 4. Δράση για τα ζητήματα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και της ωρομισθίας, με πρώτιστο στόχο την ενημέρωση και συσπείρωση των ωρομισθίων συναδέλφων μας στους πρωτοβάθμιους συλλόγους, ώστε κάτω από τη δική τους αποφασιστική αγωνιστική παρουσία και στα πλαίσια της συνολικής αντιπαράθεσης του εκπαιδευτικού κινήματος με την κυβερνητική πολιτική να αποσπάσουμε νίκες γύρω από τους όρους εργασίας τους (με διπλασιασμό της αποζημίωσης και άμεση καταβολή των δεδουλευμένων), στη στόχευση για νέα συλλογική σύμβαση με κατάργηση της ωρομισθίας και σταθερή, μόνιμη εργασία για όλους. 5. Τολμηρή παρέμβαση του κινήματος με μια ριζοσπαστική, κοινωνική, παιδαγωγική και μορφωτική αντίληψη απέναντι στην ιδεολογία της αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση καθώς και την διασύνδεση του σχολείου με τις αξίες της αγοράς, της επιχειρηματικότητας και της «ατομικής ικανότητας», που αποσυνδέει το σχολείο από τις κοινωνικές και ταξικές παραμέτρους καθορισμού του. Αναλαμβάνουμε σε συνεργασία με τους συλλόγους, μορφωτικές και κοινωνικές δράσεις, με καμπάνια ενημέρωσης για την υποχρηματοδότηση και τις επιπτώσεις της, την αξιολόγηση -κατηγοριοποίηση σχολείων μαθητών εκπαιδευτικών, την ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, τις προτάσεις του ΕΣΥΠ, τα σχέδια για συρρίκνωση της πρωτοβάθμιας βασικής εκπαίδευσης, και τη μετατροπή του νηπιαγωγείου σε Α' Δημοτικού. Προχωράμε σε μια τολμηρή και οργανωμένη παρέμβαση του κινήματος απέναντι στα νεοσυντηρητικά, και σκοταδιστικά φαινόμενα που συναντάμε καθημερινά στη δουλειά μας. Αξιοποιούμε τα σεμινάρια για βιβλία, ερωτηματολόγια, Ευέλικτη Ζώνη, κλπ. σε ανοιχτό βήμα καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής και διατύπωσης από το εκπαιδευτικό κίνημα μιας διαφορετικής αντίληψης από την οπτική γωνία των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών. Δίνουμε μάχη στην κοινωνία για την αποκάλυψη και καταγγελία όποιας προσπάθειας της κυβέρνησης για συνδιαχειριστικό διάλογο που θα προωθεί τις αναδιαρθρωτικές λογικές.
6. Ξεδίπλωμα- για όλα τα παραπάνω - αλλά και για το σύνολο των ζητημάτων στην εκπαίδευση και στην εργασία- μιας μεγάλης καμπάνιας ενημέρωσης των γονέων και της κοινωνίας, όπως στην περίοδο της μεγάλης απεργίας, με γράμμα, αφίσες στις γειτονιές, πανό, συγκεντρώσεις που θα καταλήγουν σε κοινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Εργαλείο για έναν τέτοιο αγωνιστικό συντονισμό του κόσμου της ζωντανής εργασίας, αποτελεί η συνάντηση των πρωτοβάθμιων εργατικών και εκπαιδευτικών σωματείων σε κάθε περιοχή. Στην ίδια κατεύθυνση, και μπροστά στα κοινά ζητήματα που ανοίγει η επίθεση της κυβέρνησης (μισθολόγιο- λιτότητα, ασφαλιστικό, δημόσια εκπαίδευση) η ΔΟΕ αναλαμβάνει πρωτοβουλία, καλώντας σε σύσκεψη τις Ομοσπονδίες του Δημοσίου, για το διακλαδικό αγωνιστικό συντονισμό την επόμενη περίοδο. 7. Πανεκπαιδευτικό σχεδιασμό της δράσης μας και στήσιμο του πανεκπαιδευτικού μετώπου με τους εκπαιδευτικούς των τριών βαθμίδων και το φοιτητικό κίνημα. Είναι φανερό πως μια τέτοια δύναμη πυρός προέχει στο σχεδιασμό μας, γιατί μπορεί να δώσει μια συντριπτική απάντηση στην κυβερνητική επίθεση στην κατεύθυνση της υπεράσπισης της δημόσιας εκπαίδευσης, και των μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας. Στα πλαίσια αυτά η ΔΟΕ καλεί σε σύσκεψη την ΟΛΜΕ, την ΠΟΣΔΕΠ και τους φοιτητικούς συλλόγους για το συντονισμό της δράσης μας, αξιοποιώντας τη διακηρυγμένη ανάγκη από όλους τους χώρους της εκπαίδευσης για κοινούς απεργιακούς αγώνες διάρκειας την επόμενη περίοδο. 8. Συγκρότηση Απεργιακών Ταμείων στους Συλλόγους και στη Δ.Ο.Ε.. 9. Σύγκληση έκτακτων Γ.Σ. και μαζικών συγκεντρώσεων μέχρι τις αρχές Οκτώβρη με στόχο την οργάνωση της δράσης, τη συγκρότηση δικτύων ενημέρωσης σε κάθε σύλλογο και σχολείο και την προώθηση όλων των δράσεων που προτείνονται, με στόχο να γίνει αυτό υπόθεση όλων των εκπαιδευτικών της βάσης. 9. Πρόταση προς όλες τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, τους φοιτητικούς Συλλόγους και τους γονείς για την κήρυξη Μεγάλης Πανελλαδικής πανεκπαιδευτικής κινητοποίησης στις 22 του Οκτώβρη με πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα (13.00, Προπύλαια) και 24ωρη απεργία, ως καρπό της προώθησης της δράσης μας για όλα τα παραπάνω ζητήματα, ως πρώτη μαζική απάντηση του κινήματος στα οξυμμένα προβλήματα και με στόχο τη συσπείρωση δυνάμεων για την προώθηση ενός συνολικού απεργιακού σχεδίου, που δεν θα έχει τη λογική των αποσπασματικών 24ωρων «βημάτων», αλλά θα προετοιμάζει τους όρους για να συγκροτηθεί το Μέτωπο Παιδείας - Εργασίας που θα στηρίζεται στη βάση των εργαζομένων και θα επιδιώκει τη σύγκρουση και ανατροπή της αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Σ΄ αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε και προετοιμάζουμε τη συνολικοποίηση της αντιπαράθεσης με σύγκληση νέου κύκλου Γ.Σ. από τις 24 Οκτώβρη έως τις 10 Νοέμβρη για την πρόταση εκδήλωσης απεργιακού αγώνα διάρκειας με επαναλαμβανόμενες μορφές, που θα συνοδεύεται από πανελλαδικά συλλαλητήρια, μαζικές δράσεις, με τον καλύτερο δυνατό συντονισμό με τους χώρους της εκπαίδευσης και άλλους αγωνιζόμενους κλάδους. Αν η κυβέρνηση αιφνιδιάσει με κρίσιμα μέτρα νωρίτερα (π.χ. μισθολόγιο, ασφαλιστικό, αξιολόγηση) αναπροσαρμόζουμε χρονικά το αγωνιστικό σχέδιο για να απαντήσουμε άμεσα.
Αθήνα 28/5/2008 Προς 1. τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. 2. Υπουργό Παιδείας κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη 3. Υφυπουργό Παιδείας κ. Ανδρέα Λυκουρέντζο
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., με αφορμή την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας με την οποία ζητεί από τους γονείς να δηλώσουν αν επιθυμούν να συμμετέχουν τα νήπια στην πρωινή ζώνη 07:00-08:00, ανακοινώνει τα εξής: • Το Δ.Σ. της ΔΟΕ έχει επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί και καταδικάσει με τις αποφάσεις του τις ρυθμίσεις του ΥΠΕΠΘ που, χωρίς να πάρει τα απαραίτητα μέτρα (προσλήψεις ικανού αριθμού νηπιαγωγών, κατάλληλη υποδομή για τους χώρους που θα παραμένουν τα νήπια κλπ.) επιμηκύνει το ωράριο των νηπιαγωγείων στην πρωινή ζώνη 07:00-08:00, αναγκάζοντας τα νήπια σε πολύωρη – εξαντλητική παραμονή στο νηπιαγωγείο, υπό ακατάλληλες συνθήκες. Επιπλέον, με τις ρυθμίσεις αυτές το ΥΠΕΠΘ καταστρατηγεί τα εργασιακά δικαιώματα και το ωράριο των νηπιαγωγών. Στις συναντήσεις που είχε το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και με την προηγούμενη και με τη σημερινή πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ, έθεσε επιτακτικά το θέμα της ανάκλησης της περσινής εγκυκλίου (Φ32/190/81670/Γ1/20-07-07) με την οποία αυξάνεται το ωράριο των Νηπιαγωγών. Δυστυχώς, η ηγεσία του ΥΠΕΠΘ, αδιαφορώντας, επανέρχεται και με τη νέα εγκύκλιο οξύνει ακόμη περισσότερο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νηπιαγωγεία και οι νηπιαγωγοί. • Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, καλεί για μια ακόμη φορά το ΥΠΕΠΘ : Να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, όπως: Ιδρύσεις νηπιαγωγείων, εξασφάλιση κατάλληλης υποδομής στα υπάρχοντα νηπιαγωγεία και προσλήψεις ικανού αριθμού νηπιαγωγών, έτσι ώστε κανένα νήπιο και προνήπιο να μη μείνει εκτός του δημόσιου νηπιαγωγείου. Να καταργήσει την τροπολογία (άρθρο 32 του Ν 3577/2006) που προβλέπει την εκχώρηση της Προσχολικής Αγωγής στους Ιδιώτες και στους Δήμους. Να ανακαλέσει την εγκύκλιο (Φ32/190/81670/Γ1/20-07-07) που επιμηκύνει το ωράριο λειτουργίας των νηπιαγωγείων και αυξάνει το ωράριο των νηπιαγωγών. Το Δ.Σ. της ΔΟΕ επικαιροποιώντας την προηγούμενη απόφασή του καλεί τους Νηπιαγωγούς όλης της χώρας να εφαρμόσουν το πάγιο ωρολόγιο πρόγραμμα για τα Νηπιαγωγεία και να μην αποδεχθούν την καταστρατήγηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων και την αύξηση του ωραρίου τους. Η Ομοσπονδία παρέχει γι' αυτό πλήρη συνδικαλιστική κάλυψη, κηρύσσοντας συνεχείς στάσεις εργασίας στην περίπτωση επιβολής αύξησης του ωραρίου τους από τη διοίκηση( πρωινή ζώνη 07:00 – 08:00, επιμήκυνση ωραρίου στα κλασικά και ολοήμερα τμήματα). Από τη Δ.Ο.Ε.
